Kellia – Het risico van de woestijn

„Kellia“ en „Koinobia“ zijn coöperatieve strategiespellen, ontwikkeld en geïllustreerd door de broeders van de Taizé-gemeenschap en geïnspireerd op het leven van de woestijnvaders en -moeders.

Ze verbinden spiritualiteit, wederzijdse hulp en ecologie. De spellen werden eerst binnen de gemeenschap ontwikkeld en daarna meerdere keren getest door ze te delen met vrienden en bezoekers, die feedback gaven. Na deze lange fase van herwerking werden de regels vastgelegd en opgeschreven, waarna de illustraties werden gemaakt.

Kellia:

Abba Sisoës zei tegen een broeder:

– Hoe gaat het met je?

– Ik verspil mijn dagen.

– Zelfs als ik uiteindelijk één dag verspil, ben ik dankbaar.

In de vierde eeuw na Christus trekken in een afgelegen gebied van Egypte enkele mannen en vrouwen, op zoek naar het Absolute, de woestijn in. Ze vestigen zich in kleine hutten (Kellia) aan de rand van een dorp.

Maar het leven in de woestijn is allesbehalve eenvoudig! Iedereen moet zorgen voor zijn materiële overleving, de risico’s van een vijandige omgeving aanvaarden, het land bewerken en vooral – voor hen die tot de eerste christelijke kluizenaars zouden behoren – strijden tegen de eigen demonen.

Voor deze mensen, die tot de eerste christelijke kluizenaars zouden worden, wordt de woestijn echter het decor van een meeslepend avontuur.

Koinobia:

Koinobia is een strategische, eenvoudige en boeiende reis naar het leven van de kloostergemeenschappen die door Abba Pachomius in Egypte werden gesticht.

Samenleven aan de oevers van de Nijl. Dat was het verrassende idee van enkele mannen en vrouwen in het Egypte van de vierde eeuw.

Geïnspireerd door de jonge Pachomius vestigden zij zich in een verlaten dorp, dat geleidelijk opnieuw tot leven kwam. Hun voorbeeld inspireerde anderen om hetzelfde te doen.

Zo ontstonden de eerste Koinobia: plaatsen waar mensen alles achter zich lieten om samen het evangelie te leven.

Maar al deze verschillende karakters, dicht op elkaar samenlevend – kon dat ooit goed gaan?

De seizoenen komen en gaan. Stemmingen veranderen. Het samenleven met de buren wordt moeilijk. Zou ieders verlangen naar harmonie voldoende zijn? Het verlies van één persoon zou een mislukking zijn voor allen. Zou het een vreugdevol avontuur blijken te zijn, of uitlopen op een zekere ramp?

https://www.taize.fr/en/koinobia