Kellia – ryzyko pustyni

„Kellia” i „Koinobia” to kooperacyjne gry strategiczne, opracowane i zilustrowane przez braci Wspólnoty z Taizé, inspirowane życiem ojców i matek pustyni. Łączą duchowość, wzajemną pomoc i ekologię. Gry zostały najpierw stworzone wewnątrz wspólnoty, a następnie wielokrotnie testowane z przyjaciółmi i odwiedzającymi, którzy dzielili się swoimi opiniami. Po długim etapie dopracowywania zasady zostały ustalone i spisane, a następnie przygotowano grafiki.

Kellia:

Abba Sisoës powiedział do pewnego brata:

– Jak się masz?

– Marnuję moje dni.

– Nawet jeśli pod koniec dnia okaże się, że go zmarnowałem, jestem wdzięczny.

W IV wieku po Chrystusie, w odległym regionie Egiptu, garstka mężczyzn i kobiet, poszukując Absolutu, wyrusza na pustynię, do małych chat zwanych Kellia, położonych na skraju wioski.

Życie na pustyni nie jest jednak łatwe. Każdy musi zadbać o swoje materialne przetrwanie, zaakceptować ryzyko związane z nieprzyjaznym miejscem, uprawiać ziemię, a przede wszystkim – w przypadku tych, którzy mieli stać się pierwszymi chrześcijańskimi pustelnikami – walczyć z własnymi demonami.

Dla tych ludzi, którzy mieli stać się jednymi z pierwszych chrześcijańskich pustelników, pustynia stanie się miejscem poruszającej przygody.

Koinobia:

Koinobia to strategiczna, prosta i fascynująca podróż w świat życia wspólnot monastycznych założonych w Egipcie przez abbę Pachomiusza.

Żyć we wspólnocie nad brzegiem Nilu – taki był zaskakujący pomysł kilku mężczyzn i kobiet w IV wieku w Egipcie.

Zainspirowani młodym Pachomiuszem osiedlili się w opuszczonej wiosce, która stopniowo zaczęła na nowo tętnić życiem. Ich przykład zachęcił innych, by poszli tą samą drogą.

Tak powstały pierwsze koinobia: miejsca, w których ludzie zostawiali wszystko za sobą, aby wspólnie żyć Ewangelią.

Ale czy tak różne charaktery, żyjące razem na niewielkiej przestrzeni, mogły naprawdę stworzyć zgodną wspólnotę?

Pory roku przychodzą i odchodzą. Nastroje się zmieniają. Współżycie z sąsiadami staje się trudne. Czy pragnienie harmonii wystarczy wszystkim? Utrata jednej osoby byłaby porażką dla wszystkich. Czy okaże się to radosną przygodą, czy doprowadzi do nieuchronnej katastrofy?

https://www.taize.fr/en/koinobia